Evolventverzahning
Bij evolventverzahning volgt elk tandflank de evolvente van de grondcirkel. Deze geometrie is tegenwoordig de standaardvorm in de machinebouw, omdat ze een constante overbrengingsverhouding garandeert ook bij hartafstandswijzigingen en economisch fabriceerbaar is door het wentelprocede.
Werkingsprincipe
De evolvente van een cirkel is de kromme die ontstaat wanneer men een gespannen draad van de grondcirkel afwikkelt en het eindpunt van de draad volgt. In de tandgreep betekent dit: de gemeenschappelijke normaal (ingrijplijn) van twee evolvente tandflanken is altijd een raaklijn aan beide grondcirkels. Hieruit volgt de grondwet van de vertanding: het rolpunt ligt vast op de verbindingslijn van de middelpunten, en de overbrengingsverhouding blijft constant — zelfs als de hartafstand licht varieert.
Voordelen en fabriceerbaarheid
Evolventverzahning domineert de machinebouw om drie redenen: ten eerste is ze ongevoelig voor variaties in de hartafstand (montagetoleransen veranderen de overbrengingsverhouding niet, alleen het flankspel). Ten tweede kan ze economisch worden vervaardigd door tandfreesmachines en tandstotelmachines, waarbij één gereedschapsmodule alle tandentallen van een bepaalde module dekt. Ten derde is de tandvorm precies gedefinieerd en wereldwijd genormeerd (DIN 867, ISO 53). Alternatieve vormen zoals cycloïdeverzahning (uurwerken, fijnmechanica) of cirkelboogverzahning (Wildhaber-Novikov) spelen alleen in nichettoepassingen een rol.
Bedankt voor uw feedback.
Anoniem · zonder cookies